Tych Autorów nie ma już wśród nas…

październik 31, 2015

W wydaniu zbiorowym Klubu Literackiego „Brzeg” pt. To tylko przerwa w locie (Opole 2014) są wiersze poetów z Brzegu i z powiatu brzeskiego, lecz nie tylko. Niektórzy sympatycy słowa mieszkają w innych województwach, nawet poza granicami Polski.
Najbardziej żal tych Autorów, których nie ma już wśród nas. W słowie drukowanym pozostaniemy zawsze razem.

Kazimiera Kowal – mieszkanka Oławy, zdolna recytatorka i aktorka grupy teatralnej UTW, autorka wierszy i „Bajek babci Kazi”. Kazia jednoczyła ludzi działających dla kultury, dzięki niej odbyło się wiele ciekawych spotkań w Brzegu i w Oławie. Odeszła w r. 2011.

 

Aleksandra Niemkiewicz – utalentowana muzycznie i literacko członkini  UTW w Brzegu, której teksty były m.in. śpiewane na pięknym koncercie przebojów z dawnych lat przez zespół wokalny „ToTu – ToTam”. Zaglądała do naszego Klubu ze swoimi wierszami. Zmarła w 2014 r.

 

Maria Wojtczak – zmarła w 2015 r. Znana pani doktor w Brzegu, publicystka w Gazecie Brzeskiej, działająca dla dobra mieszkańców. Pozostanie dla nas „Marią od poetów”, bo  wspierała poetów i ludzi kultury. Pozostawiła swoje piękne wiersze i dzięki córkom oraz Klubowi Literackiemu „Brzeg” poezja M. Wojtczak będzie prezentowana na XXVI Najeździe Poetów na Zamek dn. 6.11 /piątek/ o godz. 18.00 (wstęp wolny).

Wybór utworów

Aleksandra Niemkiewicz

Dziękuję
Kiedyś nie będzie tajemnicą pochodzenie,

ani materia, ani przyszłość dzieci,

ani wnuków powodzenie.

Nieczynne będą kanały science fiction,

laboratoria przestaną pracować,

znaków zapytania będzie brakować.

Znaki są szansą, motorem, napędem,

są nadzieją na trwanie dobra,

na to, że wybranką będę.

Wtedy, gdy tajemnica życia

nie będzie już żyć,

spocznę sobie na kropli i pomyślę,

jak bardzo dobrze było być.

/z: To tylko przerwa w locie, Opole 2014/

Kazimiera Kowal: „O sąsiedztwie brzozy i dębu”
(…) Kiedy ucichły śpiewy ptaków, słychać było w delikatnym   szumie Dębu, dziwną opowieść – tajemnicę, że wiosną zakochał się  w młodej Brzózce. Oplatał ją miłośnie silnymi konarami, zniżał się do jej wiotkiej postaci i cicho szeptał:
– Pokochaj mnie piękna Brzózko!  
Ona słuchała wyznań starego Dębu. W końcu też z sympatią spoglądała na niego. Czasami tuliła swe drżące gałązki do jego konarów. Ptaki z radością  im się przyglądały. Uważały, że wreszcie Dąb spotkał zasłużoną nagrodę.
Przyjaźń, sąsiedztwo i ich miłość, rozwijała się wspaniale. Już na zawsze towarzyszyli sobie. Wspierali się w trudnych chwilach.  Miło było patrzeć na szczęście i radość.

/z: Bajki babci Kazi, (Wrocław 2011/

 

Maria Wojtczak

***

Stearynowe łzy

spływają po świecy

Migotliwy płomień

dłonią chronię

przed podmuchem wiatru

jak Jej oddech ostatni

Pod powiekami

usiłuję zatrzymać

znikający obraz

wygasłego życia

Moje oczy suche

choć serce i pamięć

nieukojone

Boli

niewypłakany żal.

/utwór niepublikowany, czytany na pogrzebie M. Wojtczak…………………..

Romana Więczaszek – Klub Literacki „Brzeg”, sala ZNP, I piętro,
ul. Sukiennice 2,

77 416 36 58 (ZNP), kontakt@klubliterackibrzeg.pl