„Barwy jesieni”i Patroni Roku 2025 w Kawiarence Brzeskiego Centrum Seniora/Brzeg

październik 6, 2025

Nasze spotkanie w Kawiarence Między Wierszami 6.10. 2025 r. w ramach III Brzeskich Senioraliów roztoczyło „barwy jesieni” na dobre. Goście kawiarenki przybyli z parasolami wraz deszczem, ale za to z bogatym darami. Jak liście szumnie spadały słowa autorów tworzących w Klubie Literackim „Brzeg”, a na stołach pachniały gruszki azjatyckie (dar A. i M. Smogurów, orzechy (Romana W.), figa, ale wcale nie z makiem (S. Ziobrowska). Do tego kawa, bez niej byłoby mniej aromatycznie (podziękowanie dla pracowników BCS oraz Marty Habrych). W atmosferze fruwały dźwięki za sprawą Alicji Lewandowskiej i Ewy Siemaszko. Tak piękne, że aż momentami słońce próbowało się przez chmury przedrzeć.

Nowi nasi goście poczuli się przytulnie, bo jesień ma w sobie magię. To pora roku pełna ciepłych i złocistych barw oraz wspaniałych widoków i zapachów, ale i przesycona mgłą oraz deszczem. Jest melancholijna, nic zatem dziwnego, że od wieków inspiruje, malarzy, pisarzy i poetów. Tu przytoczyliśmy zasługi Patronów Roku 2025 powołanych przez Sejm RP, szukając wspólnych naszych „barw jesiennych”. Pokrótce wymieniamy, i tylko gdzieniegdzie mała cząstka twórczości:

Olga Boznańska – 160 rocz. urodzin, artystka-malarka

Franciszek Duszeńko – 100 rocz. urodzin, artysta-rzeźbiarz

Wojciech Jerzy Has – 100 rocz. urodzin, reżyser filmowy, scenarzysta, producent

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska – 80 rocz. śmierci, poetka i dramatopisarka
Może i ludzkie serce
pachnie równie jesiennie,
parmeńsko, dębowo,
na cmentarzach
w śmiertelnej swojej poniewierce? (“Zapach jesienny”)

Władysław Stanisław Reymont –100 rocz. śmierci, powieściopisarz
Umilkły pola, przycichły wsie, ogłuchły bory. Wsie poczerniały i jakby silniej przywarły do ziemi, do płotów, do tych sadów nagich, poskręcanych i jęczących z cicha. szara kurzawa deszczów przysłoniła świat, wypiła barwy, zgasiła światła i zatopiła w mrokach ziemię, a smutek wstawał z pól przegniłych, z borów zdrętwiałych, z pustek obumarłych i wlókł się ciężkim tumanem; przystawał na głuchych rozstajach, pod krzyżami, co wyciągały rozpacznie ramiona, na pustych drogach, gdzie nagie drzewa trzęsły się z zimna i łkały, a ludzie wzdychali żałośnie. (w: „Chłopi”, cz. Jesień).

Antoni Słonimski – 130 rocz. urodzin, poeta.
Demeter żegna się z Korą,
w rytmie narodzin i śmierci,
obracające się koło
miesza kolory pamięci.(„Jesienią”)

Gen. Franciszek Sosnkowski – 140 rocz. urodzin, wojskowy, polityk, działacz niepodległościowy

Ks. Prof. Józef Tischner –25 rocz. śmierci, filozof, prezbiter wspólnot chrześcijańskich. „Nadzwyczajna jest «jesień» życia, kiedy wszystko rozluźnia się, kiedy wszystko powoli ustępuje, kiedy wszystko schodzi z drogi”. I na wesoło: „Są trzy prawdy: świento prawda, tysz prawda i gówno prawda”.

Stefan Żeromski – 100 rocz. śmierci, prozaik, publicysta, dramaturg.
„Był to dzień piękny. Słońce rozlewało ciepło łagodne i blask jeszcze jasny, ale już odchodzący za dziewiątą górę, za dziesiątą rzekę. Szereg drzew w Alei, których widok tak dużo wspomnień nasuwał, okrył się już rdzą czerniejącą. W dali, spomiędzy koron kulistych jeszcze, wysuwały się gałęzie bez liści jak smutny jakiś drogowskaz. Ze szczytów sączyły się barwy trupie, zgniłe, czerwonorude i coraz niżej wsiąkało w ciemną zieloność jasnożółte zniszczenie. Tu liść jeszcze żywy otoczył płomień śmierci jakby obwódką dziwnej żałoby, gdzie indziej strawił go do rdzenia, pozostawiając tylko prążki zielone. Błękit niebieski rozciągniony nad tą wąską smugą przestrzeni był już nikły”. („Ludzie bezdomni”).

………………………

Art. Romana Więczaszek