Archiwum: listopad, 2026
listopad 12, 2026
JANUSZ IRENEUSZ WÓJCIK – ur. 1961r. we Wrocławiu, zm. w 2020r. w Brzegu. Poeta, animator kultury, samorządowiec. Absolwent Akademii Rolniczej we Wrocławiu i studiów podyplomowych w zakresie zarządzania kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wieloletni pracownik Urzędu Marszałkowskiego Woj. Opolskiego (m.in. dyrektor Departamentu Kultury, Sportu i Turystyki, doradca Marszałka Województwa.
Utworzył Brzeskie Centrum Kultury, którym kierował od 1992 do 1999 r. W tym samym czasie współtworzył studio Radia Opole w Brzegu i był jego pierwszym korespondentem, współpracował z radiem Wrocław. Pasjonat historii, Kresów Wschodnich oraz podziemia niepodległościowego. Zasłużony dla Brzegu, Opola, Opolszczyzny, współpracy polsko-węgierskiej, polsko-litewskiej oraz polsko-czeskiej.

30 lat organizował Najazdy Poetów na Zamek Piastów Śląskich, 16 lat – Wojewódzki Konkurs Poezji Patriotycznej i Religijnej im. ks. ppłk. Zbigniewa Stefaniaka pod hasłem „Fides et Patria” w Brzegu; również Polonijny Festiwal Polskiej Piosenki.
Autor zbiorów poetyckich: Opisanie świata (1991), W cieniu oliwnego drzewa (1996), A fény kertésze (Ogrodnik światła, 2017), Brzeg czasu (2001). Obecny wierszem prawie we wszystkich wydaniach zbiorowych Konfraterni Poetów w Krakowie, w czasopismach społeczno-literackich w kraju (Śląsk) i za granicą (Czechy, Niemcy, Słowacja, Węgry, Ukraina).
Poeta Janusz gościł na wielu festiwalach poetyckich i literackich w Polsce i za granicą. Do samego końca angażował się w życie społeczno-kulturalne miasta oraz regionu.
Czytaj całość »
listopad 6, 2026
LESZEK PABISIAK (1948-2025)
Urodziłem się w Brzegu w 1948 r. Ukończyłem Technikum Elektryczne w Opolu, następnie Politechnikę Wrocławską – kierunek elektroenergetyka. Pracowałem w swoim zawodzie w Elektromontażu Wrocław, gdzie brałem czynny udział w rozruchu fabryk Zagłębia Miedziowego. Byłem również wychowawcą i nauczycielem przedmiotów zawodowych w Technikum Elektrycznym w Brzegu. Lubię swój zawód i podobnie jak Tesla, marzę o darmowej energii elektrycznej dla całej ludzkości.
Wiersze zacząłem pisać w latach 70. po pierwszym zawodzie miłosnym. Piszę je do teraz, gdyż jestem romantykiem i kocham piękno, bo „piękno dziewczyny i kobiety, największym skarbem dla poety”. Jestem muzykalny, tańczyłem w klubie tanecznym Tango w Brzegu. Moje wiersze były publikowane w prasie lokalnej, internecie oraz w antologiach Klubu Literackiego „Brzeg” : To tylko przerwa w locie (2014), Zaczarowane wiersze (2016), W wysokiego brzegu (2019).
LESZEK PABISIAK – WIERSZE
Muzyka
Jest gitarowa muzyka
która mej duszy dotyka.
W dzieciństwie przez kołchoźnik stary,
słyszałem hawajskie gitary.
Czytaj całość »
listopad 5, 2026
Janusz Mazurkiewicz – zm. 2021
Biogram autorstwa J. Mazurkiewicza
„Mój debiut – zresztą przypadkowy – to „Wspomnienia i rymy”, pisany pod wpływem uniesień, zaszłości, które niesie życie (radość, żal, miłość, przyroda, a w tym wszystkim człowiek).
Drugi książka poetycka „Samo życie” oddana została do druku również na Ukrainie (sponsor), kiedy się ukaże – nie wiadomo. Trzecia – „Życie w jesieni”, jest w trakcie tworzenia.
W latach 80. byłem postrzegany na łamach gazet rolniczych „Plon” i „Gromada – Rolnik Polski”, gdzie przedstawiałem głównie problemy polskiego rolnictwa i nie tylko. Tam też została opublikowana moja praca konkursowa (trzecie miejsce w skali krajowej) p.t. „Bieg z przeszkodami”. Nagroda została wręczona na Zamku Królewskim w Warszawie. Urywki przedstawiał Wojciech Siemion, z którym miałem okazję nie tylko się poznać. W piśmie również miejsce znalazły moje wspomnienia z pobytu w Holandii, ukazujące się w czterech cyklicznych odcinkach. W Holandii przebywałem w ramach wymiany doświadczeń zawodowych w dziedzinie rolnictwa. Byłem członkiem Krajowej Rady Korespondentów i Pamiętnikarzy.
Pisałem i piszę wiersze, jeżeli mam takie natchnienie, a o to obecnie jest trudniej. Moje, niezbyt szczęśliwe zaszłości hamują nieco moje zapędy, chociaż to lubię, tam widzę siebie, wskrzeszam momenty i chwile, które nie powrócą, a jednak są w mej pamięci i potwierdzają moje jestestwo na tym „łez padole”. Nie jestem obecnie zagorzałym czytelnikiem książek, w przeciwieństwie do lat szkolnych i młodzieńczych. Głównie czas mi kradli : H. Sienkiewicz, B. Prus, E. Orzeszkowa, A. Mickiewicz – przede wszystkim, J. London, Curwood. Przepraszam, literatura współczesna – nie kradła mi czasu.
…………………………………………………………
Czytaj całość »
listopad 2, 2026
JÓZEF CHIMIAK (zm. 11 listopada 2020) – biogram z wydania w postaci maszynopisu t. „Wiersze wybrane Emeryckiego Klubu Literackiego w Brzegu” (przy ZNP o/ Brzeg, z okazji 10-lecia Klubu), Brzeg, maj 2023
Urodziłem się 14.03.1936 w Rudkach woj. Lwów.
W 1945 r. musieliśmy opuścić nasze miasto i udać się w nieznane. Życie młodzieńcze i dorosłe związałem z Brzegiem. Tu pracowałem i zdobywałem potrzebne kwalifikacje – kończąc Studium Nauczycielskie, Studium Kierowania Szkołą i Wyższe Studia Zawodowe.
Pisać zacząłem w Szk. Podstawowej i trwa to aż do dzisiaj, z małymi przerwami.
Całe moje życie związane było z pracą w szkole, ale były też i inne zainteresowania: członkostwo w zespole muzyczno-wokalnym „Miniaturki” w Lewinie Brzeskim, prace w Lidze Ochrony Kraju, Związku Harcerstwa Polskiego, Polskim Czerwonym Krzyżu. Organizowałem wystawy, wieczorki literackie w Brzegu i innych miejscowościach.
Zostałem odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi, Brązowym i Srebrnym Medalem za Obronność Kraju, Honorowymi Odznakami PCK, Odznaką Zasłużony Działacz Kultury.
W 1986 r. przeszedłem na emeryturę, a w 2003 zrodziła się myśl założenia Emeryckiego Klubu Literackiego, do którego należę od początku.
Wydałem drukiem: „Rzecz o Cudownym Obrazie NM Panny Rudeckiej”, „Kalendarium Rudeckie, „Wspomnienia” i inne.
Pisanie uważam za przyjemność. Myśl ulatuje – słowo zostaje i trwać będzie długo.
…………………………………
Cóż Ci mogę dać
Cóż Ci mogę dać kochana
za Twój uśmiech, szczęścia dar.
Cóż byś chciała dostać w zamian
za Twą słodycz, radość, czar.
Tobie miłość, Tobie serce
Tobie duszę dam.
Czytaj całość »
listopad 2, 2026
Elżbieta Kosińska-Engel – zm. grudzień 2020. Uczyła się w Studium Kulturalno- Oświatowym i Bibliotekarskim, była opiekunką w świetlicach terapeutycznych. Jej pasją były muzyka i śpiewanie, uczestniczyła w wielu spotkaniach Muzykującej Rodziny Kosińskich prowadzonych przez tatę Mariana. Wypowiada się czasami wierszem, czasami prozą. O sobie mówi: „Jestem osobą, która kocha życie. Mimo przykrych wydarzeń, które mnie dotknęły, staram się żyć dalej i cieszyć się tym, co robię. Moje motto: „Miej serce i patrzaj w serce” (A. Mickiewicz).
Publikacje: strony internetowe, prasa lokalna, Zaczarowane wiersze, Z wysokiego brzegu (Brzeg, 2019), książka dla dzieci Klubu Literackiego „Brzeg” (Kraków 2016).
Jesteśmy jagódki
– Jesteśmy jagódki, cialne jagódki…
Umorusana Marysia nuci piosenkę, pałaszując ze smakiem owoce. Nagle podbiega, widząc pieska i kotka.– Oni mnie lubią, bo ich wożę w swoim wózku.
Za chwilę w towarzystwie zaprzyjaźnionych zwierząt idzie przez łąkę, zadając pytania:
– Czy biedronka poleci do nieba? Czy te białe kulki to kwiatki Królowej Śniegu? O! Patrz babciu, żółte mlecze, nazbieramy i zrobisz z nich złoty miodzik.
Czytaj całość »